Diş Fırçası Hijyeninde Farklı Dezenfektan Uygulamalarının Total Mikrobiyal Yüke Etkilerinin Değerlendirilmesi

Endodontik İrrigasyon Solüsyonlarının Kariyojenik Bakteriler Üzerindeki Antimikrobiyal Aktivitelerinin Değerlendirilmesi

Radyoterapinin Endodontik Patların Tübül Penetrasyonuna Etkisi: Konfokal Lazer Taramalı Mikroskop Çalışması

Farklı Dezenfektanlarla Yapılan Gerçek Zamanlı Dezenfeksiyon İşlemlerinin Protez Kaide Materyalinin Fiziksel Özelliklerine ve Mikrobial Adezyona Etkisinin Karşılaştırılması

Hareketli protezlerin yapımında kullanılan en temel malzeme, protezin tüm unsurlarını bir arada tutan protez kaide materyalleridir. En çok kullanılan protez kaide materyali, polimetil metakrilattır. Oral kavitenin mikrobiyal florası, birbirinden farklı pek çok mikroorganizmalar tarafından oluşmakta ve oral kavitenin sağlığı hassas bir denge ile korunmaktadır. Yetersiz oral hijyen varlığında protez kaide materyali, mikrobiyal adezyon için uygun hale geldiğinden protezlerin rutin oral hijyen uygulamalarıyla temizlenmesi ile birlikte haftanın belli günlerinde, uyku süresince, bir dezenfektan içinde bekletilmeleri önerilmektedir (2). Günümüzde, protezlerin in-vitro dezenfeksiyonunda, nötral sabun, sodyumhipoklorit, sodyumperborat, povidon-iyot, klorhekzidinglukonat ve glutaraldehit gibi çok sayıda kimyasal kullanılabilmektedir. Farklı kimyasalların, protez kaide materyalinin yüzey pürüzlülüğü, temas açısı, bükülme direnci, molekül ağırlığı ve rengi gibi fiziksel özelliklerine etkisi ile, biyofilm tabakası teşekkülü ve mikrobiyal adezyonu engelleme yetenekleri yoğun bir şekilde araştırılmıştır (1, 2, 3). Ancak bu çalışmaların tümü, bir hafta, bir ay, 3 ay, 6 ay ya da bir yıllık dezenfeksiyon işlemini, çalışmanın tamamlanması için hızlandıran, belli bir daldırma siklüsü prosedürü içermektedir. Gerçek zamanlı kullanımı simüle ettiği söylenen daldırma prosedürleri ile çalışma, çok daha kolay bir şekilde tamamlanabilmektedir. Bu nedenle literatürde, gerçek zamanlı kimyasal dezenfektan uygulamasının etkileri konusunda herhangi bir veri bulunmamaktadır.

Dental ünit su sistemlerinde biyofilm oluşturan mikroorganizmaların çeşitli yöntemlerle saptanması ve klorin dioksit ile hipokloröz asidin biyofilm üzerine etkilerinin araştırılması

Diş ünitlerinin su kaynakları, hastalara uygulanacak tedavi sürecinde enfeksiyon riskini oluşturan önemli parametrelerden biridir.Amerikan Diş Hekimleri Birliğinin su sistemlerinde belirlediği kabul edilebilir mikroorganizma sınırı 200 CFU/ml’dir.1 Ancak, su sistemlerinin eski olması, periyodik temizliğinin yapılmaması, su yolundaki malzemelerin cinsi birçok farklı türde bakteri, mantar ve protozoonun kolonize olmasını sağlar ve bu mikroorganizmalar ekzopolisakkarit (EPS) salgılayarak su sistemlerinde biyofilm tabakasını oluşturur.2 Biyofilm tabakası, mikroorganizmayı dış ortam koşullarına karşı koruyan bir kalkan görevi görür ve mikroorganizmanın uzaklaştırılmasına engel olur. Biyofilm üreten mikroorganizmaların fagositozdan kaçtığı, antibiyotik ve dezenfektanlara direnç kazandıran fenotipik değişimlere maruz kaldığı bilinmektedir.3 Bu nedenle bağışıklığı baskılanmış hasta gruplarının dental tedavilerinde diş üniti su sistemlerinde biyofilm üreten mikroorganizmaların varlığı önemli bir risk faktörüdür. Diş üniti su yolunda dezenfektan maddelerin uygulanması mikroorganizma sayılarını istenen düzeylere geçici olarak çeker ancak biyofilm varlığını ortadan kaldıramamaktadır.4 Bu çalışmada, diş üniti su yolunda sıklıkla biyofilm oluşturan mikroorganizmaların çeşitli yöntemlerle saptanması ve herhangi bir toksik kalıntı bırakmayan hipokloröz asitin ve klorin dioksitin biyofilm oluşumuna etkisi amaçlanmıştır.Yaşları 10-15 yıl arasında değişen 40 diş ünitinden üç farklı zamanda alınan su örnekleri (dezenfektan muamelesi öncesi,2. dk.,10. dk ve 30. dk.’lık maruziyet sonrası), konvansiyonel mikrobiyolojik metodlarla ve dipslide tekniğiyle biyofilm oluşturan mikroorganizma yönünden incelenecektir. Hızlı teknik olan dipslide tekniğinin etkinliği ve rutinde kullanımı da araştırılacaktır.

Farklı Kök Kanal Dolgu Patlarının Sitotoksik ve Genotoksik Özelliklerinin İn-vitro İncelenmesi